Są ludzie, którzy zostając w naszym życiu na chwilę, zostawiają piękne ślady w naszych sercach.

Nie martw się na zapas. Co ma się stać i tak się stanie. Na przekór lęku, idź z nadzieją.

W życiu jest jak na huśtawce: raz jesteś na górze, raz na dole, ale zawsze bujany.

Lepiej zobaczyć coś raz, niż słyszeć o tym tysiąc razy.

Choćby drzewo było nie wiem jak stare, jest młode w każdym nowym kwitnieniu.

Drzewo się nagina tylko za młodu.

Drzewa wznoszą się za oknem ku górze niczym pełne tęsknoty wołanie niemej ziemi.

Drzewo nie upiera się na siłę, aby trzymać liście, które uschły. Pozwala im opaść, bo wie, że na wiosnę pojawią się nowe. Ty nie trzymaj na siłę ludzi i emocji z przeszłości, pozwól im odejść i zrobić miejsce na nowe.

Korzenie drzewa rodzinnego często są bardziej poskręcane niż jego gałęzie.

Zależymy od pamięci jak las od drzew, a rzeka od brzegów. Powiem więcej, według mnie, stworzeni jesteśmy przez pamięć.

Dziury w życiu są trwałe. Trzeba żyć dalej wokół nich,jak korzenie drzewa wokół betonu. Trzeba się między nimi przeciskać.

Jakie drzewo, taki syn, jaki ojciec, taki klin.