Nawet własny ból nie jest tak ciężki jak ból z kimś współodczuwany, ból za kogoś, dla kogoś, zwielokrotniony przez wyobraźnię.

Niech pociechą dla nas będzie to, iż żaden ból na świecie nie trwa wiecznie. Kończy się cierpienie, pojawia się radość i tak równoważą się nawzajem.

Nie czyń zła. Wtedy także nie doznasz trwałego bólu.

Ból zadawany tym, których kochamy, jest jak bumerang – wraca i wbija się w nasze serce.

Najgłębiej patrzą te oczy, które najwięcej płakały.

Ból to zaledwie jeszcze jeden przeciwnik, któremu należy stawić czoło i go pokonać.

Ból powoduje zmiany, ale żaden ból nie zdoła zmienić faktów.

Zawsze gdzieś jest jakieś inne morze.

Morze jest cierpliwe. Co zabiera jedna fala, inna oddaje.

Po sztormie zawsze wychodzi słońce.

Czego można nauczyć się od morza? Góry dają pewność siebie, las złudzenie spokoju - a morze? Co można znaleźć w morzu. Najwyżej tęsknotę. I wiatr.

Morze oczyszcza wszystko.