Szczęśliwi, którzy nauczyli swoje dzieci cieszyć się drobnymi rzeczami.

Dziecko – to przecinek między ojcem i matką. Ale i spójnik.

Dzieci potrzebują ciepła, wielkiej miłości, żeby być ludźmi.

Najważniejszy obowiązek wobec dzieci, to dać im szczęście.

Dziecko jest cudzoziemcem, nie rozumie języka, nie zna kierunku ulic, nie zna praw i zwyczajów. […] Potrzebny przewodnik, który grzecznie odpowie na pytanie.

Dzieci nie są głupsze od dorosłych, tylko mają mniej doświadczenia.

Dziecko chce być dobre. Jeśli nie umie – naucz. Jeśli nie wie – wytłumacz. Jeśli nie może – pomóż.

Dziecko, to uwidoczniona miłość.

Jest jedna miłość, która nie liczy na wzajemność, nie szczędzi ofiar, płacze a przebacza, odepchnięta wraca — to miłość macierzyńska.

Dzieci są nadzieją, która rozkwita wciąż na nowo, projektem, który nieustannie się urzeczywistnia, przyszłością, która pozostaje zawsze otwarta.

Tam, gdzie nie ma dzieci, brakuje nieba.

Wspinaczka to pragnienie życia, a nie śmierci. W górach żyje się pełniej.