Żyjemy w świecie rządzonym prawami Newtona, zasadami fizyki Einsteina i logiką Frankensteina.

Świat staje się piękny w wymiarach serca.

Za sprawą łaski lub przeoczenia Bóg zostawił dla nas na ziemi zakątki raju.

Świat jest taki prosty, jak się rozumie pewne mechanizmy.

Każdy ma taki świat jaki widzą jego oczy.

Jeśli masz jakikolwiek rdzeń osobowości, znajdziesz w środku ciekawszy krajobraz, niż to, co dookoła ciebie.

Istniejemy po to, by stworzyć świat, w którym nie będziemy potrzebni.

Ludzie nawet się nie domyślają, jak sobie szpecą krajobrazy.

Świat rzeczywisty jest o wiele mniejszy niż świat wyobraźni.

Krewni są jak piękny, górski krajobraz: najlepsze wrażenie czynią z daleka.

Krajobrazy są stanami duszy.

Nie istniejemy sami. Wszędzie i zawsze jesteśmy tylko cząstką krajobrazu, ale i on w nas trwa. To on właśnie kusi, aby uciec z miasta, z trudu równin w trudy gór, znad biurka do lasu, z powrotem w krajobraz.