Smutek rozproszy się jak słońce wstanie.

Gdy nie masz nic, doceniasz wszystko.

Miłość jest mgłą, która wytwarza się w głowie. Jeśli owa mgła opada na dół – na serce – następuje pogoda życia; jeśli pozostaje w głowie – pada deszcz łez.

Ciesz się chwilą w ten sposób, aby nie popsuć przyszłych.

Smutek jest samowystarczalny: by odczuć jednak pełną wartość radości, musisz mieć kogoś, by się nią podzielić.

Stworzymy dom gdzieś w sobie i będziemy go wszędzie ze sobą nosić.

Cokolwiek zaczyna się od gniewu, kończy się wstydem.

Są takie miejsca, do których nie należy zapuszczać się myślami, ale one i tak tam podążają.

Most porozumienia nie powinien być zwodzony.

Drzewo nie upiera się na siłę, aby trzymać liście, które uschły. Pozwala im opaść, bo wie, że na wiosnę pojawią się nowe. Ty nie trzymaj na siłę ludzi i emocji z przeszłości, pozwól im odejść i zrobić miejsce na nowe.

Chwile życia są kruche i słodkie, jak chrust.

Miłość jest jak kwiat; pielęgnowana – kwitnie. Zaniedbana – obumiera.