To, co nieuniknione, i tak się wydarzy. Trzeba tylko woli oraz cierpliwości, by przetrwać. I nadziei. Nie chodzi o wiarę w przyszłość, lecz o wskrzeszenie przeszłości.

Każda góra to odrębny świat, świat nieogarniony jak kula ziemska.

Dni człowieka są jak trawa, tak kwitnie jak kwiat polny. Gdy wiatr nań powieje, już go nie ma i już go nie ujrzy miejsce jego.

Góry to miejsca wyniosłe, bliższe niebu, otwarte na nowe horyzonty, sprzyjające modlitwie i kontemplacji. W górach przychodzą Boże inspiracje, pouczenia i objawienia.

Góry uczą smaku rzeczy prostych, takich, których nie doceniamy.

Bez wiary potykamy się o źdźbło słomy, z wiarą przenosimy góry.

Ścieżka po której nikt nie chodzi zarasta trawą, dlatego trzeba się spieszyć, iść ścieżkami życia z miłością, by nie zarosły trawą zapomnienia i obojętności.

Każda góra to odrębny świat, świat nieogarniony jak kula ziemska.

Wyhoduj w sercu zielone drzewa, z pewnością ptak na nich zaśpiewa.

Góry są po to, by żyć nimi w dolinach.

Natura nie jest miejscem do odwiedzenia. To jest nasz dom.

Walcz o życie, o swoje szczęście, a zwłaszcza o samego siebie!