Samotność łączy ciała, a dusze cierpienie.

Istota cierpienia jest nie do poznania, chociaż jest nam wszystkim wspólna.

Dla cierpiących najmniejsza radość jest szczęściem.

Nie chcę walczyć, nie chcę już nigdy trzymać w ręku broni, bo broń jest bezużyteczna, broń przed niczym nie broni, przeciwnie, broń przyciąga niebezpieczeństwo.

Człowiekowi często zdaje się, że się już skończył, że się w nim nic więcej nie pomieści. Ale pomieszczą się w nim jeszcze zawsze nowe cierpienia, nowe radości, nowe grzechy.

Czekanie sprawia ból. Zapomnienie sprawia ból. Lecz nie móc podjąć żadnej decyzji jest najdotkliwszym cierpieniem.

Cierpienie ludzkie zawsze jest tajemnicą.

Cierpienie nic nie wyzwala. To my się z niego wyzwalamy.

Pamiętaj, że człowiek się zmienia, jednak jego przeszłość nigdy.

Nienawiść to zły doradca, popełnia się masę błędów, z których nie zawsze można wyjść.

Może pora otworzyć oczy i dostrzec, że świat kręci się dalej?

Nikt na świecie nie jest usprawiedliwiony z tej racji, że działał na rozkaz.