Zima jak troska, długo trwa, a lato jak szczęście, mija chwilą.

Pszczoły jak użądlą umierają. Ludzie ranią wiele razy i żyją.

Na ustach miód, a w sercu lód.

Słodki miód ,słodki cukier a najsłodsze dobre słowo.

Nie darmo u pszczoły żądło, a cierń u róży.

Jedni pracują jak pszczoły, drudzy wybierają miód.

Kto ma pszczoły, ten ma miód. Kto ma dzieci, ten ma smród.

Słowo jest jak pszczoła: posiada miód i żądło.

Rozkosz jest jak pszczoła – miodu trochę, a żądła i boleści wiele.

Pszczółka nie sobie miód zbiera.

Choć miłość jest jak pszczoła która żądli, to przecież jakże wiele daje ona miodu.

Człowiek wytwarza zło, jak pszczoła miód.