Woda rzeźbi ziemię, a ziemia wodę.

Woda może także przynieść korzyść sercu.

Szczęście jak rosa spada kroplami. Nieszczęście leje się jak deszcz strumieniami.

Życie nie jest rzeką; składa się z pojedynczych kropel.

Kropla rosy żyje najkrócej ze wszystkich stworzeń; rodzi się sama z siebie przed świtem i ginie, ledwie wzejdzie słońce, i tak sobie żyje znikąd donikąd.

Temu, kto ofiarował ci kroplę wody, zapłać nie wysychającym nigdy źródełkiem.

Nie patrz na życie jak na kroplę wody przez mikroskop, patrz na tę kroplę przez słońce – będzie tęcza!

Bądź jak wo­da – przys­to­sowu­je się do każde­go naczy­nia, a może zniszczyć skałę.

Krop­la w morzu pot­rzeb może kiedyś być na ty­le is­totna, że będziesz jej szu­kał w sto­gu siana.

Na skrzydłach moich myśli, z tą rosą, co wesoło lśni, uśmiechy najpiękniejsze przesyłam Ci.

Poranna rosa, mgła, kropla deszczu, łza.. Życie.

Wszystkie istoty ciągną do wody i wokół niej organizują swoje życie. Podobnie ludzkość. Sercem każdej społeczności jest woda: wielka jak morze albo mała jak źródełko.