Od tego, co być powinno, do tego, co jest, żadnego mostu nie wybudujesz.

Im większe miasto, tym silniejsza samotność.

Wystarczy jedna osoba, by ożyło pustkowie, i wystarczy jej brak, aby wielkie miasto wydało się puste.

Podróż lepiej mierzyć w nowych przyjaźniach niż w pokonanych milach.

Należy podróżować, by się czegoś nauczyć.

Przestajesz czuć się wygnańcem, kiedy odkrywasz, że twoim domem jest wszechświat.

To jesteś ty. Należysz tylko do siebie i nosisz w sobie cały wszechświat. Możesz być, kim tylko zapragniesz.

Nie ma prawdziwego życia bez błędów, a życie jest najcenniejszą rzeczą we wszechświecie.

Wszechświat, jak się przekonałam, nigdy sobie nie żartował. Brał, co chciał i nigdy tego nie oddawał.

Jeżeli znasz miłość, poznałeś także duszę wszechświata, która jest miłością.

Jest tragedią ludzkości, że rozwiązuje ona problemy kosmosu, zanim jeszcze rozwiązała problemy ziemskie.

Może przyszłe wieki dadzą sobie radę z przerzuceniem solidnego mostu nad przepaścią pomiędzy prywatnym kosmosem każdego, a ogólnym kosmosem dla wszystkich.