Ocean porusza serce, inspiruje wyobraźnię i obdarza duszę wiekuistą radością.

Dlaczego kochamy może? Dlatego, że posiada ono jakąś potężną moc, która sprawia, że myślimy rzeczy, które lubimy myśleć.

Oceany wymagają naszego szacunku i troski, ale, aby móc się o coś troszczyć, trzeba to najpierw poznać.

Głos morza przemawia do duszy. Jego kojący dotyk otula ciało w miękkim, bliskim uścisku.

Żadna miłość nie jest jak ocean z jego beztroskim pochodem fal.

Nawet zamki z piasku wpadają do morza.

W oceanie skrył się świat bardziej fantastyczny niż jakakolwiek wyobraźnia mogłaby zrodzić…

Cnoty giną w egoizmie, jak rzeki nikną w morzu.

Fale są głosami pływów. Pływy są życiem.

Tylko ocean i niebo znają spokój.

Ocean - bezkresna część samego siebie, której się nie znało, ale której istnienie się podejrzewało.

Miotając się w oceanie łez, musimy uważać, aby nie utopić tych, którzy próbują nas uratować.