Przeraża mnie to, jak często wracam do przeszłości, której przecież nie chcę pamiętać.

Nie ma lepszej aury pogodowej, niż własna pogoda ducha.

Można dużo powiedzieć o człowieku, obserwując, jak odnosi się do ludzi, wobec których nie musi być miły.

Zna­leźć piękno w naj­mniej­szym szczególe. Cie­szyć się drob­nos­tka­mi. Darzyć ludzi uśmie­chem. Po­daro­wać ko­muś ser­ce. I żyć wśród przy­jaciół. To naj­większe szczęście ja­kie można so­bie wyobrazić.

Dzieci i zegarki nie mogą być stale nakręcane. Trzeba im także pozwolić chodzić.

Siedzę sobie, nic nie robię, pogoda cacy. A co tam w pracy?

Dziecko to dar od Boga, który zakwita pod wpływem miłości.

Bez­tros­ki śmiech dziec­ka, to jak pro­myk słońca w sza­rym życiu.

Praw­dzi­wego przy­jaciela poz­nasz, gdy nag­le cały świat od­wra­ca sie ple­cami do Ciebie a on je­den zos­ta­je przy Tobie... Nie ko­nie­cznie po­cie­sza... on po p­rostu jest.

Zdjecia to wyrażanie wrażeń.

Troski są palcami, które rzeźbią nasze twarze.

Żeby żyć i się cieszyć trzeba zrobić dwie rzeczy, po pierwsze żyć, po drugie cieszyć się.