Góry uczą smaku rzeczy prostych, takich, których nie doceniamy.

Góry uczą, że nie wszystko na tym świecie da się racjonalnie wytłumaczyć. Pokazują nam, jak niewiele rozumiemy o siłach natury kształtujących naszą planetę, i dowodzą kruchości naszego istnienia.

Kto w górach cierpiał i był szczęśliwy, ten z nimi się nie rozłączy.

Jakaż to przyjemność obserwować własne myśli! W dodatku w otoczeniu piękna, którym mogłem się swobodnie cieszyć, nie próbując go zawłaszczyć. To jeszcze jeden krzepiący aspekt natury: jej ogromne piękno jest dla wszystkich. Nikt nie może pomyśleć, że zabierze do domu świt albo zachód słońca.

Kiedyś zrozumiesz, że zbieranie pięknych chwil jest dużo ważniejsze niż posiadane rzeczy. Dotrze do Ciebie, że najlepsze wspomnienia są warte więcej niż wszystkie skarby świata.

W chwili, gdy zwrócimy szczególną uwagę na wszystko, nawet na źdźbło trawy, świat staje się tajemniczy, fantastyczny, nieopisanie wspaniały.

Jeśli nigdy nie byłeś zachwycony do granic duszy kwiatem w okresie wiosennego kwitnienia, może twoja dusza nigdy nie rozkwitła.

Las, to jedna z najlepszych stacji benzynowych, gdzie można naładować swoje życiowe akumulatory.

Słońce nie świeci dla kilku drzew i kwiatów, ale dla radości całego szerokiego świata.

Tylko dzięki przygodom ludzie osiągają sukces w poznaniu samych siebie, odnajdując sami siebie.

Cel podróży to nie miejsce do którego zmierzasz, a nowa perspektywa z jaką patrzysz na świat.

Nie wybieramy czasów, w których mamy żyć, ale wybieramy, jak żyjemy w tych czasach.