Nie można pytać życia o sens, można mu tylko samemu sens nadać.

Słowa czynami nie potwierdzone, to jak obietnice nie spełnione.

Jesteśmy kształtowani przez nasze myśli. Jesteśmy tym, czym one są. Gdy umysł jest niezmącony, przychodzi szczęście i podąża za nami jak cień.

Nie należy lekceważyć drobnostek, bo od nich zależy doskonałość.

Można oczy zam­knąć na rzeczy­wis­tość, ale nie na wspomnienia.

Mogę być bardzo wściekła na to, czego nie mam, albo bardzo wdzięczna za to, co mam.

Jesteśmy tym, co w swoim życiu powtarzamy. Doskonałość nie jest jednorazowym aktem, lecz nawykiem.

Wiele spośród rzeczy, które możesz policzyć, nie liczą się. Wiele z tych, których policzyć nie można, naprawdę się liczą.

Dopiero w samotności człowiek jest naprawdę sobą.

Rób, co możesz, w miejscu, jakim jesteś i z tym, co masz.

Wielkość człowieka polega na jego postanowieniu, żeby być silniejszym niż warunki czasu i życia.

Życia nie można wybrać, ale można z niego coś zrobić.