Musimy uwolnić się od nadziei, że morze kiedykolwiek odpocznie. Musimy nauczyć się żeglować przy silnym wietrze.

Morze jest wszystkim. Pokrywa siedem dziesiątych powierzchni kuli ziemskiej. Jego oddech jest czysty i zdrowy. Jest niezmierzoną pustynią, na której człowiek nigdy nie jest samotny, gdyż ze wszystkich stron czuje tętniące życie.

Lekarstwem na wszystko jest słona woda – pot, łzy lub morze.

Morze nie tyle ze względu na swoje piękno, ile ze względu na to coś subtelnego, tę jakość powietrza, tę emanację z fal, która tak cudownie odnawia zmęczonego ducha.

Głos morza przemawia do duszy. Dotyk morza jest zmysłowy, otula ciało w swoim miękkim, bliskim uścisku.

Na morzu życie jest inne. Czas nie płynie z godziny na godzinę, ale z chwili na chwilę. Żyjemy zgodnie z prądami, planujemy zgodnie z pływami i podążamy za słońcem.

Bieg zdarzeń to nie tylko przeszłość, ale także przyszłość, którą sami tworzymy.

Bieg zdarzeń to nic innego jak nasza historia, która pisana jest każdego dnia.

Nie bójmy się biegu zdarzeń, to one kształtują nasze życie.

Nie wtrącaj się do nie swoich spraw, bo to nie jest twoja rola.

Nie wtrącaj się do życia innych, jeśli nie chcesz, aby ktoś wtrącił się do twojego.

Życie to nie książka, nie powinno się go odkładać na półkę, gdy nam coś w nim nie pasuje. Z życiem trzeba się mocować albo się mu poddawać, ale nie można od niego uciekać.