Świat jest teatrem, aktorami ludzie.

Dobrego zycia mimo trosk.

Nie piękno scenerii tworzy miłość, lecz miłość upiększa pejzaże.

Sami tworzymy to, kim jesteśmy.

Jestem świadoma swoich wad, ale Ty też popatrz w lustro.

Wolę nie mieć nic, niż mieć coś na niby.

Ja jestem człowiek grzeszny, jak każdy z nas, i ja potrzebuję kościoła tak samo, jak żeglarz błąkający się po morzu potrzebuje latarni morskiej.

Żeby iść naprzód, należy się cofać, a żeby dotknąć światła, musi się przejść przez cień. Idąc prosto przed siebie, nie można zajść daleko.

Kwiaty są pięknymi słowami i hieroglifami natury, którymi daje nam ona poznać, jak bardzo nas kocha.

Mądry nie potyka się dwa razy o ten sam kamień.

W zimie wszystkie ramiona obrażonego drzewa proszą, by im pomóc założyć palto.

W zimie potrzebne jest ciepłe okrycie, w starości – brak zmartwień.