Miłość, jak latarnia dla statków, z oddali swym światłem, prowadzi do bezpiecznej przystani i do ciepła ramion ukochanej osoby.

Bądź jak ptak, który spocząwszy w locie swym na gałązce, chociaż ona ugina się pod jego ciężarem, nie przestaje śpiewać, bo wie, że ma skrzydła, które go ustrzegą od zagłady.

Najmniejszy ptaszek nie spocznie na najwspanialszym drzewie tak, by nie poruszył najdelikatniejszych strun jego życia, owych niewidzialnych nici stanowiących rdzeń życia. Tak i umysł ludzki bywa równie czuły na najlżejsze słowo.

Spróbuj pokochać jesień z niesamowitymi urokami. Spójrz ile piękna niesie obdarzając cię nowymi dniami.

Drzewa odbijają się w płynącej wodzie. Twarz odbija się w lustrze. Życie odbija się w baśniach.

Bądź dobrą rzeką. Gdy staną ci na drodze nieprzyjazne skały - opłyń je.

Właśnie piję kawusię to pozwolisz , że się poczęstuje :)

Jesień to najcudowniejsze barwy, wzniecające ogień w sercach i rozpalające duszę do pięknych lotów.

Najpiękniejsze są marzenia niezrealizowane, bo to one nadają życiu sens.

Doceń przyrodę, drzewa, ptaki, podmuch wiatru, deszcz, słońce, błękit nieba i całe to piękno, które jest wokół Ciebie. Chłoń świat wszystkimi zmysłami.

Szczyt góry zmusza do podniesienia wzroku. Jest jakby palcem wskazującym na niebo, odsyła do zenitu, a więc do światła, do niedostępności, do transcendencji w stosunku do horyzontu w jakim poruszamy się na co dzień.

Pasterze, marynarze czy kupcy znają zawsze takie miasto, w którym żyje ktoś, kto sprawia, że pewnego dnia zapominają o urokach beztroskiego wędrowania po świecie.