Nie lada gnębi mnie troska, abym mógł odwiedzić dalekie źródła i czerpać wskazania szczęśliwego życia.

Jaskółka siostra burzy. Żałoba fruwająca. Ponad głowami ludzi, w których się troska błąka.

Podstawowymi czynnikami dla wszystkich form miłości są: troska, poczucie odpowiedzialności, poszanowanie i poznanie.

Człowiek jest wolny jak ptak w klatce: może się poruszać tylko w pewnych granicach.

Powiedzenie „puścił pawia” obraża ptaki obdarzone fantastycznym ogonem.

Ptak zazwyczaj kojarzy się z klatką. A człowiek?

Między domem a pracą są małe zakamarki szczęścia: ptak, ogród, powitanie sąsiada, uśmiech dziecka, kot wygrzewający się na słońcu…

Ptaki udowadniają nam, że istnieje lepsze, prostsze życie, może nawet na wyciągnięcie ręki.

Jak ptak bez powietrza, gąbka bez wody, tak dusza nie może żyć bez Jezusa, bez modlitwy, bez wzdłużonej, serdecznej modlitwy duszy i serca, które się całe pragnie przed Nim wylać jak balsam lub całopalenie.

Dla człowieka, podobnie jak dla ptaka, świat ma wiele miejsc, gdzie można odpocząć, ale gniazdo tylko jedno.

Ptaki rozkładają skrzydła w locie; z aniołami musi być tak samo.

Nadzieja to mały ptak, który śpiewa gdzieś w nas i którego nie można uciszyć (…) To ona podtrzymuje nas na duchu i nie pozwala się poddać, nawet jeśli sytuacja wydaje się beznadziejna.