Nie ma takiego wiatru, który nie sprzyjałby komuś, kto wie, dokąd chce iść.

Wiatr jest jak młodość – nie docenia się go, dopóki się go nie straci.

Wiatr jest podobny do czasu – nie można go zatrzymać, ale można wykorzystać jego siłę.

Wiatr jest jak mądrość – nie można go zatrzymać, ale można go wykorzystać.

Wiatr to człowiek, który ma wiele do powiedzenia, ale nikogo, kto by go wysłuchał.

Wiatr, który wiał przeciwko nam, może stać się naszym sprzymierzeńcem, jeśli tylko zmienimy kierunek.

Wiatr wieje wtedy, gdy drzewa uginają się pod jego siłą.

Wiatr jest jak miłość – niewidzialny, ale odczuwalny.

Wiatr wieje tam, gdzie chce, a ty słyszysz jego szum, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza.

Wiatr nie istnieje dla tych, którzy nie wiedzą, dokąd zmierzają.

Świat wypada z rąk tylko wtedy, gdy nie potrafimy go przytulić.

Czasem człowiekowi świat wypada z rąk, ale to nie powód, żeby zrezygnować z próby złapania go ponownie.