Swojego nie puszczaj, po cudze nie sięgaj.

Tylko trzewik wie, że pończocha dziurawa.

Tak się ten świat obraca, jednych podnosi, a drugich wywraca.

Tam prawo, gdzie siła.

Jeśli przyjmiesz do siebie zabiedzonego psa i sprawisz, że zacznie mu się dobrze powodzić – nie ugryzie cię. Na tym polega zasadnicza różnica między psem a człowiekiem.

Życie jest jak psi zaprzęg. Jeśli nie jesteś na przedzie, widok nigdy się nie zmienia.

Psy kochają przyjaciół i gryzą wrogów, w odróżnieniu od ludzi, którzy niezdolni są do czystej miłości i zawsze muszą mieszać miłość z nienawiścią.

Pies powinien mieć więcej praw niż człowiek, jest bowiem jednostką zdecydowanie szlachetniejszą.

Bardzo łatwo jest zrozumieć psa i nauczyć się czytać jego myśli. Pies nie może zmieniać kształtu, nie może oszukiwać, nie może kłamać, ponieważ nie może mówić.

Pies ma piękno bez próżności, siłę bez okrucieństwa i ludzką cnotę bez ludzkich wad.

Historia jest bardziej pełna przykładów lojalności psów niż lojalności przyjaciół.

Ludzie są na tyle naiwni, że wierzą w Boga, psy są naiwne, bo wierzą w ludzi.