Życie wcale nie jest takie zabawne. Zwłaszcza gdy w połowie, jakoś się tak, głupio zaśnie.

Nie usiłuj naginać biegu wydarzeń do swoich pragnień, lecz swoje pragnienia naginaj do biegu wydarzeń, a będziesz szczęśliwa.

Jeśli zrezygnujesz z jedzenia, zignorujesz zwyczaje, będziesz bać się religii i unikał ludzi, lepiej będzie dla Ciebie, jeśli zostaniesz w domu.

Każdy marzyciel wie, że tęsknota za miejscem, w którym nigdy się nie było, jest czymś bardzo prawdopodobnym, może być nawet większa niż tęsknota za rodzinnymi stronami.

To nie cel podróży jest sensem podróżowania, a nieszczęścia, które się zdarzają i wspomnienia, które tworzysz po drodze.

Podróżowanie uczy tolerancji.

Aby zmienić świat, musisz to zobaczyć.

Podróżowanie to flirt z życiem. To tak, jakby powiedzieć: „Chciałbym z tobą zostać, chciałbym cię kochać, ale muszę jechać, to mój przystanek.

Podróż musi być ciężką pracą, inaczej, o ile się nie upijasz przez cały dzień, staje się jednym z najbardziej gorzkich i jednocześnie najgłupszych zajęć.

Podczas podróży najważniejsze jest, aby nie zapominać, że znaczenie tkwi w samej podróży, a nie na jej końcu. Jeśli zbytnio się spieszysz, przegapisz cel, do którego jedziesz.

Osoba, która dużo podróżuje, jest jak kamień niesiony przez wodę przez setki kilometrów: jego szorstkość zostaje wygładzona, a wszystko w nim przybiera miękkie, zaokrąglone kształty.

Czy można zarzucać podróżnikowi, że spędza tyle czasu w drodze, gdy pokonanie ścieżki jest tematem jego podróży?