Czas jest bramą, przez którą przyszłość odchodzi w przeszłość.

Czas jest poza nami i przed nami, przy nas go nie ma.

Trawi mnie w życiu głód podwójny. Głód świętości i piękna.

Baw się dobrze. Korzystaj z życia. Życie jest zbyt krótkie, aby ugrząźć i się zniechęcać.

Miłość to złote schody, po których serce wstępuje do nieba.

Życie to schody nawet gdy ktoś poręczy.

Są takie schody, które prowadzą tylko w dół.

Ciekawość to pierwszy stopień do piekła”. Babcia mi tak kiedyś powiedziała. To głupie. Przecież w piekle nie ma schodów.

Przestrzeń nie lubi spiralnych schodów, kominów i studni. Ma wtedy tendencję do degenerowania się w labirynty.

Szok przypomina schody. Ma dużo stopni.

Nasze życie potrzebuje schodów, takich sięgających aż do nieba. Ciepła ramion w ciszy zachodów. Życzliwości, serdeczności i miłości tej na co dzień nam potrzeba.

Nie potrzebne są schody by kogoś sprowadzić do parteru.