Jak dobrze, że zbudowali ten most. Most, po którym do ciebie przejdę. Zobaczę, jak dobrze ci teraz. Postoję, popatrzę, podumam. I znów tym mostem odejdę.

Nie rób z siebie mostu, po którym inni spacerują.

Uciekającemu wrogowi winno się wybudować złoty most.

Ze słów mostu nie zbudujesz - do tego potrzebne jest drewno.

Przez most będziemy przechodzić - gdy do niego dojdziemy.

Od męża do żony wiedzie most zwodzony.

Ludzie pozostają samotni, ponieważ budują raczej ściany, a nie mosty.

Politycy są wszędzie tacy sami. Obiecują zbudować most nawet tam, gdzie nie ma rzeki.

Pomiędzy biedą a szczęściem istnieje głęboka przepaść. Nadzieja przerzuca przez nią most, ale wisi on w powietrzu.

Małżeństwo jest mostem, który trzeba codziennie na nowo budować - najlepiej z obydwóch stron.

Żeby miłość z radością mogła przerzucić mosty przez przeciwieństwa, nie powinna ani ich znosić, ani zaprzeczać.

Miłość to zielony most nad niebieską przepaścią. A co to jest życie? Życie to jest niebieski most nad zieloną przepaścią.