Witam Cię samotność. Może kawy?

Nauka nie ma żadnej ojczyzny, gdyż wiedza ludzka obejmuje cały świat.

Poezję pisze się łzami, powieść krwią, a historię rozczarowaniem.

Poślub kogoś, kto umie gotować. Uroda przemija, ale głód nigdy.

Co my wiemy, to tylko kropelka. Czego nie wiemy, to cały ocean.

Serce mam bardzo ciężkie od tylu spraw poznanych, czuję się, jakbym dźwigał ogromne kamienie w worku albo jakby deszcz padał bez ustanku, w mojej pamięci.

Nie narzekam, że mam serce z kamienia , kamień to dosyć trwały materiał.

Wszystko, co jest, posiada bowiem duszę, czy to kamień, czy roślina, czy zwierzę, czy nawet myśl. To, co znajduje się na ziemi i pod jej powierzchnią, ani przez chwilę nie przestaje się przeistaczać, bo ziemia jest również bytem żywym i posiada własną duszę. My stanowimy część tej duszy i rzadko zdajemy sobie sprawę z tego, że ona działa zawsze na naszą korzyść.

Można kamień rzucić w powietrze. Przez to jednak nie urosną mu skrzydła.

Mądry nie potyka się dwa razy o ten sam kamień.

Kamienie są częścią przyrody, a jednocześnie osadami naszej pamięci, świadkami wydarzeń – skamienieliną uczuć.

Kamienie były obrazem bogów – twarde, odporne, wychodzące bez uszczerbku z każdej sytuacji, nie musiały tłumaczyć przyczyny swojego istnienia.