Złość nie jest zła. Jest ludzka. I mija po pewnym czasie.

Pseudo koleżanki, nie pamiętały o mnie, kiedy miałam źle. Nie pamiętam, kiedy mam dobrze.

Ludzie często sądzą, że mogą skryć się za swymi twarzami, ukształtować je jak maski na kostiumowy bal. Łudzą się, że ich promienne uśmiechy czy wyniosłe spojrzenia nie zdradzą myśli, które woleliby zachować dla siebie.

Jazda na nartach jest tańcem, w którym prowadzi zawsze góra.

Wszyscy popełniamy błędy. Niektóre mają echa, które trwają wiecznie.

Ze złem trzeba walczyć, bo zło nie tylko uderzy w prawy i lewy policzek, ale może i głowę razem z policzkami oderwać.

Kobieto, jeżeli nie możesz być gwiazdą na niebie, bądź przynajmniej lampą w domu.

Wydaje się nam, że to co robimy jest tylko kroplą w morzu. Ale morze byłoby mniejsze, gdyby tej kropli zabrakło.

Morze da każdemu nową nadzieję, a sen przywoła obraz domu.

Dlaczego kochamy może? Dlatego, że posiada ono jakąś potężną moc, która sprawia, że myślimy rzeczy, które lubimy myśleć.

Oceany wymagają naszego szacunku i troski, ale, aby móc się o coś troszczyć, trzeba to najpierw poznać.

Morze to uosobienie emocji. Ono kocha, nienawidzi, płacze. Umyka przed wszelkimi próbami ujęcia go w słowa i odrzuca wszelkie ograniczenia. Nieważne co o nim powiesz, zawsze pozostanie coś, czego wypowiedzieć nie zdołasz.