Nikt nie ma dostateczne dobrej pamięci, aby kłamać zawsze z powodzeniem.

Tylko człowiek, który kochał, umiera jak człowiek.

Ten zasługuje na miano silnego człowieka, kto umiał z wroga uczynić przyjaciela.

Człowiekowi często zdaje się, że się już skończył, że się w nim więcej nie pomieści. Ale pomieszczą się w nim jeszcze nowe cierpienia, nowe radości, nowe grzechy.

W duszy człowieka jest tyle piękna, że bez wstydu powinien ją ujawniać.

I prawie nikt nie wie, że nie raz stokroć lepiej prowadzić rozmowę z ciszą niżeli z człowiekiem.

W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę.

Są ludzie, których uprzejmość gorsza jest od bezczelności.

Żeby poznać ludzi prawdziwych i uczciwych, musimy długo ich szukać, a nie czekać kiedy oni przyjdą do nas.

Napraw stare, może być lepsze niż nowe.

Żeby ludzie pokochali nas, musimy nauczyć się kochać ludzi.

Niektórzy ludzie czynią świat wyjątkowym tylko dlatego, że są.