Słowo wylatuje ptakiem a wraca kamieniem.

Ptaki, tak samo jak ludzie, od tak dawna żyją w klatkach, że pozapominały masę rzeczy, które powinny im przychodzić naturalnie.

Ignorancja ma skrzydła orła i wzrok sowy.

Bądź jak ptak, który, gdy siada na gałęzi zbyt kruchej, czuje, jak spada, lecz śpiewa dalej, bo wie, że ma skrzydła.

Ptak – gniazdo, pająk – sieć, człowiek – przyjaźń.

Tęsknota nie pyta o zgodę, nie dba o czas i miejsce. Jest nieskromna i zaborcza, wymagająca i samolubna.

Tęsknota to uczucie, z którym niełatwo ułożyć sobie życie.

Ludzie bliscy pozostają sobie bliscy, nawet jeśli są od siebie daleko.

Zbyt wielu ludzi gra i udaje w życiu, nosi maski i zatraca się w tym.

Tęsknota za ukochaną istotą jest jak ból zęba czy ucha, nie można od niej uciec.

Kiedy patrzę w przyszłość, jest tak jasno, że aż razi mnie w oczy.

Zajęło mi dużo czasu, aby nie osądzać siebie cudzymi oczami.