Mniej byłoby zła na świecie, gdyby człowiek jak słonecznik obracający się w kierunku słońca, obracał się w stronę dobra.

Miłość jest jak słonecznik; aby wyrosła, trzeba ją zasadzić.

Życie to nie zawsze droga, na niej róże.

Uwielbiam słuchać deszczu na dachu, szeptu liści, śmiechu małych dzieci i śpiewu ptaków, uwielbiam patrzeć na wschód słońca nad mokrą od rosy trawą. Ale najbardziej ze wszystkiego kocham widzieć kwiat.

Kwiaty to najsłodsze rzeczy, jakie Bóg kiedykolwiek stworzył, ale zapomniał włożyć w nie duszę.

Róże są bardziej zgodne z prawdą od nas – wiedzą, jak pokazywać kolce.

Róża i cierń, smutek i radość są ze sobą połączone.

Życie wypełnione miłością, musi mieć ciernie, ale życie bez miłości nie będzie miało róż.

Optymista widzi różę, a nie jej ciernie; pesymista wpatruje się w ciernie, nieświadomy róży.

Moje życie to po części humor, po części róże, po części ciernie.

Przebaczenie jest zapachem, który róża pozostawia na kostce tego, kto ją depcze.

Nie patrzcie ze smutkiem, jak płatki spadają z róży; wiedzcie, że tak jak życie, czasami rzeczy muszą zblaknąć, zanim znów zakwitną.