Choć miłość jest jak pszczoła która żądli, to przecież jakże wiele daje ona miodu.

Kto ma pszczoły, ten ma świat wesoły.

Pracowita pszczoła i z gorzkiego ziela miód zbiera.

Wielkie mozoły, nim miód zniosą pszczoły.

Kto miód łyka, jak koń bryka.

Kto w ul dmuchnie, temu gęba spuchnie.

Co z wosku kapnie, co złodziej drapnie, co adwokat wyszczeka, trzeciego pokolenia nie doczeka.

Słowo jest jak pszczoła: posiada miód i żądło.

Miód chociaż słodki, nadmiarem słodyczy tłumi apetyt i sprowadza mdłości; kochaj z umiarem.

Rozkosz jest jak pszczoła – miodu trochę, a żądła i boleści wiele.

Twoją wartość netto dla świata określa zwykle to, co pozostaje po odjęciu twoich złych nawyków od dobrych.

Otwórz oczy i umysł nim otworzysz usta.