Nieważne jak wysoka jest góra, każde jej zbocze może stać się ścieżką.

Kontemplacja wielkiego piękna gór może być pełna tylko wtedy, gdy obok ciebie jest przyjaciel.

Góry są dobre. Kiedy tu jesteś, wszystkie złe rzeczy pozostają na dole i staje się to takie łatwe dla duszy. Góry budują charakter, dają spartańskie wykształcenie i oczywiście uczą rozumienia ludzi.

Kobieta w swej zmienności jest stała jak wodospad.

Wodospady to poezja natury w ruchu.

Żyjemy na tym świecie jak we mgle. Ale wiara jest wiatrem rozwiewającym mgłę.

Smutek rozproszy się jak słońce wstanie. On jest jak mgła.

Poranna mgła wcale nie przesłania dnia, czasem ukryje jego przyziemność, czasem oddaje piękno.

Wszystko odpływa w dal. W mgłę. Wszystko.

Lepsza czysta fantazja niż gęsta mgła.

Miłość jest mgłą, która wytwarza się w głowie. Jeśli owa mgła opada na dół – na serce – następuje pogoda życia; jeśli pozostaje w głowie – pada deszcz łez.

Mów do mnie mów, możesz mówić cicho, Możesz mówić bez słów, bez słów rozumiemy się nawzajem.