Nie ma na świecie szczytu, którego nie zdobyłaby wytrwałość.

Ten świat to góry, a nasze działania to krzyki: echo naszego krzyku w górach zawsze do nas wraca.

Rodzimy się, cierpimy, umieramy, a góry stoją niewzruszone.

Gdyby mężczyźni ze względu na kobiety odwrócili wszystkie obiecane góry, nasz świat byłby już ciągłą równiną.

Nie ma nic gorszego, gdy dziecko widzi łzy matki, wtedy po prostu przestaje wierzyć w szczęście i dobro.

Dzieci powinny płakać, a matki je uspokajać – nie odwrotnie. Dlatego matki przenoszą góry, aby ich dzieci nie widziały ich łez.

Trzeba mieszkać nie tam, gdzie jest pięknie, ale tam, gdzie warunki są odpowiednie do życia.

Obudziłam się wcześnie rano i myślę: wstanę - góry obrócę. Odwróciłam się na drugą stronę. Po co ingerować w naturę, niech stoją.

Życie to góra: wchodzisz powoli, szybko schodzisz.

W górach ludzie często potrzebują pomocy, więc jeśli chcesz kogoś sprawdzić, masz bezpośrednią drogę w góry.

Góry budują charakter, dają spartańską edukację i oczywiście uczą rozumieć ludzi.

Góry zwyciężają najsilniejszych, tchórze po prostu się ich boją.