Ze wszystkich ścieżek, które wybierasz w życiu, upewnij się, że kilka z nich to brud.

Trzymaj się blisko serca natury… i oderwij się od czasu do czasu, wspinaj się na górę lub spędź tydzień w lesie. Umyj ducha do czysta.

Wędrówka jest trochę jak życie: podróż wymaga tylko postawienia jednej stopy przed drugą… raz po raz. A jeśli pozwolisz sobie na bycie obecnym podczas całej wędrówki, będziesz świadkiem piękna na każdym kroku, nie tylko na szczycie.

Wspinaj się po górach i poznaj ich dobrą nowinę. Spokój natury wpłynie na ciebie, gdy słońce wpadnie do drzew. Wiatry wieją w ciebie swoją świeżość, a burze swoją energię, a troski opadną z ciebie jak liście jesieni.

Dobrze jest zgubić się we właściwym kierunku.

Piesze wędrówki to jedna z tych rzeczy, które możesz robić tylko wtedy, gdy masz w sobie determinację.

Niech wasze ścieżki będą kręte, kręte, samotne, niebezpieczne, prowadzące do najbardziej niesamowitych widoków. Niech wasze góry wzniosą się ponad chmury.

Pustynia nie jest luksusem, ale koniecznością ludzkiego ducha i tak istotna dla naszego życia, jak woda i dobry chleb.

Kto skoczy do morza, znajdzie perłę, kto będzie siedział na brzegu, przyniesie tylko garść piasku.

Instynkt idzie, refleksja wędruje.

Podróżujemy, niektórzy z nas na zawsze, w poszukiwaniu innych stanów, innych żyć, innych dusz.

Wędrujmy tam, gdzie Wi-Fi jest słabe, a napoje mocne.