Szkoła to uczenie się rzeczy, których nie chcesz wiedzieć, w otoczeniu ludzi, których chciałbyś nie znać, podczas gdy pracujesz nad przyszłością, o której nie wiesz, czy kiedykolwiek nadejdzie.

Szkoła to budynek, który ma cztery ściany z jutrem w środku.

Ci, którzy nie pamiętają o przeszłości, są skazani na jej powtarzanie.

Przeszłość jest plastyczna i elastyczna, zmienia się w miarę jak nasze wspomnienia interpretują i na nowo wyjaśniają to, co się wydarzyło.

Wspomnienia są kluczem nie do przeszłości, ale do przyszłości.

Pamięć to szalona kobieta, która gromadzi kolorowe szmaty i wyrzuca jedzenie.

Zapomnieć to jedno, zapamiętać – drugie. Zapomnieć jest rzeczą naturalną; ale pamiętać – to cud.

Im więcej masz okrutnych wspomnień, tym silniejszy staje się twój umysł. Im bardziej nienawidzisz, tym bardziej kochasz. Wszystkie emocje potęguje magia pamięci… gdyby tylko dało się ją kontrolować.

Pamięć to zabawna rzecz, jeśli jej nie testujesz i nie rozciągasz, może stać się mglista i trudna do zrozumienia. To naprawdę ważne, by stawiać przed sobą wyzwania, bawić się pamięcią, bo w ten sposób utrzymujesz jej ostrość.

Pamiętanie zawsze będzie miało posmak smutku, ponieważ przypomina nam o kruchości życia.

Przeszłość bije we mnie jak drugie serce.

Za każdym razem, gdy na świat przychodzi dziecko, świat jest tworzony od nowa.