Mały człowiek rośnie, gdy zrozumie swoją małość. Wielki człowiek maleje, gdy zapatrzy się w swoją wielkość.

Z drobiazgów życiowych, wykonanych wielkim sercem powstaje wielkość człowieka.

Jak pięknie byłoby na świecie, gdyby ludzie potrafili spojrzeć oczami drugiego człowieka.

Ludzie przypominają skarbonkę. Im mniej jest napełniona, tym większy robi hałas.

Z uśmiechem na twarzy człowiek podwaja swoje możliwości.

Wszyscy chcą naszego dobra. Nie dajcie go sobie zabrać.

Czasami myślę, że Bóg tworząc człowieka przecenił nieco swoje możliwości.

Człowiek jest niczym, jego dzieło - wszystkim.

Czasem człowiek zmienia zdanie, czasem zdanie zmienia człowieka.

Uprawiać naukę, a nie kochać ludzi To zapalać lampę zamykając oczy.

Nikt nie ma obowiązku być wielkim człowiekiem. To już bardzo ładnie gdy się jest człowiekiem.

Każdy z nas ma we wnętrzu muzyczkę, która mu akompaniuje. Jeśli słyszą ją także inni, nazywa się to osobowością.