Lekarstwa czynią ludzi chorymi, matematyka smutnymi, a teologia grzesznymi.

Ludzie podobni są do wina: liche z latami się psuje, a dobre staje się coraz lepszym.

Gdzie braknie wina, znika i miłość a także wszystko co miłe człowiekowi.

Lubię ludzi takimi, jakimi są... bo innych nie ma.

Nie bójcie się słabości człowieka ani jego wielkości! Człowiek zawsze jest wielki, także w słabości.

Człowiek ma dwie natury: jedną własną, drugą przypisaną mu przez żonę.

Największe świnie wymagają zazwyczaj od ludzi, aby byli aniołami.

Człowiek najgłośniej wydziera się w pieluszkach. Potem stopniowo spuszcza z tonu.

Istot podobnych do ludzi jest wszędzie pełno, ale prawdziwy człowiek do rzadkość.

Człowiek tyle razy umiera, ile razy traci swoich bliskich.

Człowiek to już nie bydlę, a jeszcze nie anioł.

Człowieczeństwo jest to suma naszych defektów, mankamentów, naszej niedoskonałości, jest tym, czym chcemy być, a nie potrafimy, nie możemy, nie umiemy, to jest po prostu dziura między ideałami a realizacją.