Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę.

Jesień nabiera barw, by zimą móc spłowieć po czubki koron.

Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, ponieważ po kilku miesiącach drzewo wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka jak była wcześniej.

Życie jest zbyt krótkie, by je marnować, spełniając marzenia innych ludzi.

A najlepiej tak w las pójść i niczego nie zbierać, o niczym nie myśleć.

Nie było nas, był las; nie będzie nas, będzie las.

Ze wszystkich pór roku jesień oferuje człowiekowi najwięcej i prosi o mniej.

Jesień ma więcej złota w kieszeni niż we wszystkich innych porach roku.

Jesień to druga wiosna, kiedy każdy liść jest kwiatem.

Letnie dni stają się coraz krótsze … I jak zawsze o tej porze roku czuję na sobie spojrzenie czasu.

Życie zaczyna się dopiero jesienią, kiedy robi się chłodniej.

Słońce powoli kończyło dzienną wędrówkę po błękitnym niebie. Już za kilka chwil jego okrągła, czerwono-pomarańczowa tarcza miała schować się za horyzontem. Patrząc w dal można było zauważyć falujące od gorąca powietrze.