Życie to je­zioro, my jes­teśmy stat­ka­mi. Nie bójmy się rozłożyć naszych żag­li i cie­szmy się wiat­rem który jest naszą nadzieją...

Gdy masz wrażliwą duszę na­wet pol­ny kwiat za­fas­cy­nuje cię swoim pięknem w skromności.

Cza­sem mu­si po­jawić się długa rze­ka prob­lemów, byśmy zaczęli bu­dować mosty.

Często by­wa, że kocha­my ko­goś jak pies pa­na. Pan jest dla psa całym życiem, a pies dla pa­na tyl­ko naj­lep­szym przyjacielem.

Szczęście jest jak mo­tyl, cza­sem prze­leci i znik­nie w od­da­li, a cza­sem przy­siądzie na chwilę, dając nadzieję na lep­sze jutro...

Co ma prze­minąć, to prze­minie, jak liść je­sien­ny, co z drze­wa mu­si spaść. Szczęście, miłość, ból, cier­pienie. Wszys­tko w życiu ma swój czas.

Ty­lu wokół "chi­rurgów", a żaden "gip­su" na złama­ne ser­ce nie założy.

Uśmiech nic nie waży, a tak ciężko jest niekiedy no­sić go na twarzy.

Nie bój się że coś pójdzie źle, lecz rób wszys­tko, żeby poszło dob­rze :)

Życie pot­ra­fi zas­koczyć, ale żeby to zo­baczyć trze­ba ot­worzyć oczy i zacząć żyć, a nie stać w miej­scu i oglądać się za przeszłością.

Na­tura dała nam dwo­je oczu, dwo­je uszu, ale tyl­ko je­den język po to, abyśmy więcej pat­rzy­li i słucha­li, niż mówili.

Szu­kaj­my szczęścia w każdej chwi­li nasze­go życia, by nie za­pom­nieć jaką przy­jem­nością jest mieć uśmiech w oczach.