Każdy ma swo­je ok­no na świat Widzi przez nie tyl­ko to,co chce zobaczyć

Zam­knięte roz­działy z księgi nasze­go życia, cza­sem proszą o powtórne ich przeczytanie.

Ideałem nie będziesz...jed­nak dołóż wszel­kich sta­rań, aby być naj­lep­szą wer­sją sa­mego siebie.

Zaw­sze można odejść dokądkol­wiek oczy po­niosą… Nie zaw­sze jed­nak można wrócić skąd się odeszło…

W życiu każde­go z nas, po­jawia się przy­naj­mniej jed­na oso­ba, której nie za­pom­ni­my, przy­naj­mniej jed­no wy­darze­nie, które zaw­sze nas rozśmie­sza, cho­ciaż jed­no wspom­nienie, które dop­ro­wadza nas do płaczu, i jed­na rzecz, o której nie mówi­my na­wet przed lusterkiem..

Każde 60 se­kund, które spędzasz smut­ny, to mi­nuta ra­dości, której nig­dy nie odzyskasz.

W życiu każde­go człowieka są ta­kie da­ty, które za­wierają w so­bie jed­nocześnie ty­le miłości, jak i cierpienia.

Nie każde światło da­je bezpieczeństwo, nie każda ciem­ność przeraża...

Bo cza­sem trze­ba dać so­bie ok­res próbny, a nie pa­lić za sobą od ra­zu wszys­tkich mostów. Dać czas: - so­bie, - cza­sowi, - in­nym... A może coś sa­mo się roz­wiąże? A może jut­ro spoj­rzysz na to trzeźwiej­szym wzrokiem?

Jak łat­wo cza­sem za­pom­nieć, ile się ma, kiedy się myśli o tym, cze­go się nie ma.

Życie rzu­ca nam różne okaz­je pod no­gi. Na­zywa­my je al­bo kłoda­mi, al­bo szansami.

Są ta­kie chwi­le, sy­tuac­je, ludzie, którzy spra­wiają, że się ru­mieni­my. Wstyd o tym po­wie­dzieć głośno, ale często jest nam z tym dobrze.