-
SAMO ZYCIE
Jan Brzechwa
Tulipan i Róża
W jednym stali wazonie tulipan i róża.
Rzekł tulipan: "
Dalipan, Że to mnie oburza,
Pokoju nikt nie wietrzy, duszno niesłychanie,
W takiej temperaturze żyć nie jestem w stanie.
Lufcik niech gospodyni przynajmniej otworzy,
Już wczoraj źle się czułem, a dziś - jeszcze gorzej!"
Odrzecze na to róża:
"Panie Tulipanie, Proszę, niech pan nie nudzi i kwękać przestanie. Egoista i sobek z pana! Jak pan może
Domagać się wietrzenia, gdy chłód jest na dworze?
Jeśli pan nie zamilknie - język panu przytnę!
Zdrowie mam takie kruche, płatki aksamitne,
Łodyżki delikatne, przeciągów się boję,
Zaraz dreszczy dostaję, gdy wietrzą pokoje,
Woń, barwę mogę stracić przy lada chorobie,
A pana to nie wzrusza. Pan myśli o sobie!"
Rzekł tulipan: "Dalipan, Sądzi pani błędnie,
Wiadomo, że kwiat każdy bez powietrza więdnie,
Lecz jeśli pani każe - chętnie się poświęcę,
Dla pięknej róży - wszystko! I nie mówmy więcej!
Okna pozamykane niech będą.
Pokoje Nieprzewietrzane. Trudno!"
I zwiędli oboje. -
Życzenia świąteczne 2014
.•´¸✬⋰.•*´¨)✬I SZAMPAŃSKIEJ
*.*✬¸•´¸✬⋰.•*´¨)✬ZABAWY Bije dzwon na roku pożegnanie,
bałwan daje pokłon swój,
dźwięczą dzwonki na powitanie.
Witaj Nowy Roku mój!
Radość, śpiew i tańce wszędzie,
nie znikają lecz głośniejsze są.
Boją się sąsiedzi co będzie,
bo już spać bardzo chcą.
Dalej, dalej na całego,
aż do rana, aż po świt!
Powitanie roku tego,
musi się rozpocząc w mig.
Serpentyny i szampany,
poczęstunki dalej w ruch!!
Ten rok będzie nasz kochany
niech odchodzi starego duch!
Ach Sylwestrze, to wraz z Tobą,
tak przychodzi nowy rok,
tak cieszymy się dziś Tobą,
że robimy pierwszy krok.
I już żegnamy wszystko co złe,
przydarzyło się niedawno nam.
Dziś radujemy tylko się,
że podchodzimy do szczęścia bram.
Wszytko od początku zaczynamy
i nic nie przeszkodzi, nie!!
Ten rok przetrwamy ach wygramy!
bo ja tego tak bardzo chcę!!
(.•´`*.✬⋰ŻYCZĘ
*.*✬⋰´¨) SZCZĘŚLIWEGO
.•´,•*´¨)¸.•*¨)✬NOWEGO ROKU!!!!!! -
Życzenia świąteczne 2014
Hej, kolęda, kolęda ...
A kolęda znów zatoczy koło czasu,
przekraczając progi domów niedowiarków,
co z nadzieją się zgromadzą wokół stołu,
żeby zebrać zagubionych, przy opłatku.
Zniknie szybko, nim ją zdążą zauważyć,
z garścią siana wyrzucona z blichtrem ozdób,
lecz przysiądzie po cichutku w progu żłobka,
by odnaleźć źdźbła pszenicy w suchym grochu.
I przyklęknie za plecami kolędników,
wprowadzona do stajenki z echem głosów,
by dziękować Jezuskowi za tę miłość,
którą przyniósł jak Mikołaj w skromnym worku.
Nie na darmo urodziłeś się Człowiekiem,
który kulisz małe rączki w chłodnym żłobie.
Spójrz, jak wielu odnalazło Twoje ślady,
żeby z wiarą pokonywać trudną drogę.
A więc lulaj, maluteńki Jezusiku,
niech się Tobie dobrzy ludzie przyśnią dzisiaj,
co zanucą Ci spokojną kołysankę,
w rytm melodii dyktowanej prądem życia.
Zamknij oczka. Jeszcze chwilę pośpiewamy.
Wybaczenie podłożymy Ci pod główkę,
co w prezentach jedni drugim podawali,
by służyło zamiast słomy, za poduszkę.
A więc lulaj, Boże Dziecię, między ludźmi.
Jeszcze chwilę pooddychaj ciepłem głosów,
zanim siądziesz na królewski tron krzyżowy,
nim na głowę Ci założą wieniec z ostów.
Hej kolęda, kolęda... -
SAMO ZYCIE
W podziemiach Wawelu
Czy znasz młody przyjacielu,
Groby królów na Wawelu?
Poznaj skarb ten dawnej cnoty,
Co ozdabiał czas miniony,
Najcenniejsze to klejnoty,
Z całej polskiej twej Korony.
Na kolanach idź mój mały,
Przed te trumny marmurowe,
I u szczątków dawnej chwały,
Ze czcią pochyl twoją głowę.
Tu nadziei żar i wiary,
Niech się w sercu twem rozgości,
Na ołtarzu tym ofiary,
Poświecenia i miłości.
Tu uczucia najgorętsze,
W młodem swojem rozpal łonie,
Bo tu wszystko, co najświętsze,
W tym złożono Panteonie!
Pod tych mrocznych wiązań stropem,
Legł król kmiotków pełen chwały,
Co nie szablą, ale snopem,
Podparł polski tron wspaniały.
Tu Jagiełło, na świątnicach
Starych bogów, krzyże dźwiga;
Obok cudna, z łzą na licach,
W sarkofagu śpi Jadwiga!
Ci co blaski światła siali,
I praw ludu wiernie strzegli:
Męże czynu, hartu stali,
Dwaj Zygmunci tutaj legli.
Tu szczerbiona w krwawym boju,
Batorego szabla świeci;
A tam znowu, po dniach znoju,
Syty zwycięstw, legł Jan trzeci!
Dalej widzisz moja duszko,
Wawrzyn wstęgą przewiązany;
Tutaj spoczął nasz Kościuszko,
Wódz, nad innych ukochany!
Obok niego, dziecię moje,
Książę Józef legł ze sławą,
Co do walki, polskie woje,
Marszałkowską wiódł buławę!
Wszystkoż, wszystko tak posnęło,
Jak te sławy naszej świadki?
Wszystkoż wszystko tak minęło,
Jak na grobach więdną kwiatki?
Precz z rozpaczą! Choć z mogiły,
Roześmieje się kwiat w wiośnie!
Wiec zaczerpmy tutaj siły,
Bo z przeszłości - przyszłość rośnie!
*/ Władysław Bełza /* -
SAMO ZYCIE
Może dobrze że taki już Jesteś ale jeszcze jedno Tobie powiem te okulary na avatarze masz przebojowe i naprawdę fotogeniczne.
-
SAMO ZYCIE
No Edi nie bądź taki to jest prawda. A Ty akurat uderzyłeś w te struny fauny i flory, takiego realnego świata ktore ja wprost uwielbiam.Gdybyś pisał o kosmosie , motorach, albo o robotach to też bym Ciebie chwalił ale takiego zachwytu jak nad tym Twoim obecnym wierszem by raczej nie było bo to mnie nie interesuje.
Wygrałem w konkursie
Wygrałem w konkursie
Wygrałem w konkursie
Wygrałem 50 punktów w konkursie
Wygrałem 50 punktów w konkursie
W 
osdset




Ewa1510 616 punktów
tebum279 893 punktów
majka14079 805 punktów
ViolaLidia215 693 tapet
kochanyUrwis15 004 tapet
lilulek12 412 tapet
annaspyrka12 263 tapet
Malgosia16