Kobieta powinna być taką, żeby wzbudzała miłość mając lat siedemnaście i wspomnienia, mając lat siedemdziesiąt.

Ludzie nie są lojalni i im szybciej zaczniesz dbać o siebie i tylko o siebie, tym lepiej.

O charakterze kobiety decyduje zazwyczaj piękno, lub brzydota jej twarzy.

Kobiety są ładniejsze, niż wyglądają.

Piękne kobiety na starość są bardzo głupie tylko dlatego, że były bardzo piękne w młodości.

Piękno to jedyna cecha kobiety, która może wzbudzić u mężczyzny, uczucie litości.

Jest wiele osób o pięknym wyglądzie, które jednak w środku nie mają się czym chwalić.

Nie ma nic smutniejszego niż życie kobiet, które tylko umiały być piękne.

Kto zakochuje się w brzydkiej kobiecie, zakochuje się z całą siłą namiętności, bo taka miłość świadczy, albo o dziwnym kaprysie jego gustu, albo o tajemnych urokach ukochanej, silniejszych od uroków piękna.

Promienne piękno młodości jest umniejszone w swej doskonałości, przez nadmierne i zbyt wyszukane ozdoby.

Kobiety, która nie potrafi brzydnąć, nie można uważać za piękną.

Ładna kobieta musi być rano schludna i zalotna i lśnić w pracach domowych, jak nowa moneta wśród sterty śmieci.