Dziecka nie można wychować na porządnego człowieka. Bo potem uważane jest za sztywne.

Czasami róże, są tylko kwiatami.

Kiedy dałeś jej róże, dałeś mi ciernie. Kiedy się uśmiechnęła, w mojej duszy płynęły łzy. Kiedy była szczęśliwa, cierpiałem. Ponieważ ją kochałeś, a moja miłość należała do ciebie.

Aby dziewczyna rozkwitła jak róża, troskliwy ogrodnik musi się nią zaopiekować!

Urocza, choć nie bez wad, chciała tylko kilka rad. Ale zamiast uczuć burzy, ma na trumnie kwiaty róży.

Róże to piękne kwiaty, lecz kłując zadają rany. Tak cierpi człowiek który kocha, lecz nie jest wzajemnie kochany.

Słowa które wypowiadamy, są jak róże. Możemy nimi wyrazić swoje uczucia.

Kobiety są jak róże. Kwiaty przekwitają, kolce zostają.

Obiecując, że wrócisz nim kwiaty zwiędną. Nie wręczaj sztucznych róż.

Ale róża jest nam dana poza tym. Zapach i kolor róży zdobi życie i nie jest warunkiem jego istnienia. Tylko opatrzność Boża może być źródłem piękna. Dlatego mówię: dopóki są kwiaty, człowiek może mieć nadzieję.

Ko­bieta jest jak róża. Na to ma kol­ce, aby je owi­jać płatkami. /Julian Tuwim/

Rozumieją, że róże rzeczy, jak ludzie – przychodzą i odchodzą.