Kangur robi wielkie susy. A paw ciągle ogon puszy. Bizon wielki jest jak żubr. Drzewa lubi ścinać bóbr.

Żółw ma na plecach skorupę. Pawian za to gołą pupę. Lew ma przeogromną grzywę. Czapla lubi zjadać rybę.

Marek Dąbrowski. Zwierzęta. Wilk ma noska, kret ma ryjek. Kotek miauczy, kojot wyje. Słoń zaś trąbą wodę pije. Żyrafa ma długą szyję.

Nikt nie zdążył jej powitać ale widać ją tu wszędzie, pozrzucała już kasztany, lecą z dębu już żołędzie.

Widać jednak że tu była, pewnie mało czasu miała, wszystkie drzewa, krzewy, zioła bowiem już pomalowała.

Opuściły norki lisy, jeże, nawet borsuk mały, by powitać piękną panią, ale jej już nie spotkały.

Kapelusza jak ma ona. U nikogo nie widziałam. Choć nie lubię kapeluszy. Sama taki mieć bym chciała.

Suknia z liści, aż do ziemi. Z lśniącym haftem z pajęczyny. A na szyi sznur korali. Już z dojrzałej jarzębiny.

Ach! – gdybyście ją widzieli. Wierzcie – to prawdziwa dama. Pozazdrościć jej ubioru. Projektuje wszystko sama.

Bardzo do was się spieszyłam. Jesień czasu też nie miała. Na polanie pod jaworem. Właśnie farby dorabiała.

Panią jesień moi drodzy. Dziś przyjemność spotkać miałam. Gdy jak zwykle z nocnych łowów. Do swych dzieci powracałam.

Można kochać kogoś bez wzajemności, dopóki jest wart uczucia. Dopóki zasługuje na miłość.