Bóg jest we wnętrzu swojego kościoła.

Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał.

Bóg mówił o świątyni swojego ciała.

Czerpać z niego jak najwięcej, nie oglądając się na innych.

Ciężko jest patrzeć jak odchodzi ktoś, kto znaczył dla nas najwięcej.

Musieliśmy dopiero niejedno przeżyć, aby do takich niedokończonych rozmów, sprzed lat wrócić.

Zdarza się nam przecież toczyć z kimś rozmowę, której przed laty nie dokończyliśmy.

Zawsze daje kredyt zaufania, jednak nie można być naiwnym.

Potrzeba czasu, doświadczenia, ogromnej wiary w siebie.

Nie musisz mówić „tak”, ofercie „nie do odrzucenia”.

Jeżeli nie wiesz jak się zachować, to najlepiej zachować się zgodnie ze swoim sercem i sumieniem, czyli przyzwoicie.

Trzeba być najlepsza wersją samego siebie, którą ja sam będę akceptował. Bądź dobrym człowiekiem i staraj się rozwijać.