Więc mówię dobranoc, przyjacielu miły. Życzę by aniołki się tobie przyśniły.

Chroń mnie dobry Boże, gdy spać się położę. Niech twoi anieli staną przy pościeli. Dałeś mi dzień cały, żyć dla twojej chwały. Daj, bym wstał też zdrowo. chwalić cię na nowo.

Niech poduszka jak przyjaciel ,cię przytuli. A opieka aniołka, niech twe zmysły uczuli. Niech uśmiech z buzi, ci nie znika. Gdy oświetla cię światło, srebrnego rogalika.

"Ten aniołek choć malutki. Przyszedł odgonić, twe smutki. By w snach nic, cię nie dręczyło. A twe serduszko ,spokojne było.

W niebie potrzebne są ,też dobre anioły .

Po co w niebie dobre anioły, kiedy bardziej potrzebne są tu, w cielesnej postaci.

Chodzi anioł stróż po świecie, sprząta po miłościach, co się rozleciały, zbiera jak ułomki chleba dla wróbli, żeby nic się nie zmarnowało.

Niech dobry sen, niczym piękny anioł zawita w twe progi. Niechaj przyniesie ze sobą odpoczynek błogi. A gdy już zaśniesz i cisza nastanie, niech bez żadnych zakłóceń, będzie twoje odpoczywanie, aż do chwili gdy, nowy dzionek wstanie i uśmiechnie się do, ciebie na powitanie .

Błękitne niebo mówi dobranoc. Zmęczone serce ogarnia spokój. Po księżyca srebrnym dywanie. Kroczy do ciebie anioł opiekun.

Tylko dwa słowa wystarczą miłe. Płynące z serca, oddane szczerze. By poczuć błogość skrzydeł anioła. I ciepło, które znaczy tak wiele.

Anioł ciebie bardzo kocha, gdy ty płaczesz i on szlocha. Zawsze chętnie cię przytuli, każdą boleść twą znieczuli.

Dróżką idzie anioł mały, wcale nie jest doskonały. Słodka buźka, oczka duże. w dłoniach trzyma białą różę.