Śmierć nie jest, końcem. Śmierć powinna, nas uczyć o życiu .

Tak dziwnie jest dziś, nie pójść na cmentarz. Tak dziwnie uświadomić sobie, że kwiaty, świeczki zapalone na grobach – one są dla nas, nie dla nich.

Dzień Wszystkich Świętych ,to czas wspominania tych, którzy odeszli. Składając kwiaty i zapalając znicze na grobach, by uczcić pamięć o nich, opowiadaliśmy bliskim o tych, których już nie ma.

Nikomu nie jest łatwo, bo jak może być inaczej, gdy nie ma kogoś tuż obok. Ale w tym dniu jednoczymy się wszyscy, a cmentarze świecą tysiącem świateł zniczy, które wprowadzają nostalgiczny nastrój.

Często są to najważniejsze osoby w życiu i w tym dniu wylewamy wiele łez, gdyż wspomnienia budzą się z podwójną mocą, gdy zapalamy znicz i uświadamiamy sobie, że rzeczywiście ich z nami nie ma.

Święto zmarłych, Wszystkich Świętych, dzień zadumy, moment, gdy zwalniamy tempo. Zastanawiamy się nad życiem, spotykamy się z rodziną, idziemy zapalić znicz na cmentarz. Każdy z nas ma osobę, której w ten dzień poświęca swoje myśli, którą ma w swoim sercu.

My Polacy, w naszym polskim domu. Straszne rzeczy się dzieją. A 1 listopada pójdę do najbliższych, duchem, myślami i zniczem i oddam im moje myśli.

Decyzja jednak należy do nas, czy choć na chwilę poświęcimy .czas temu co ucieka i nieuniknione .tego co trwa i jest niezmienione od lat, od zawsze i wieków wszystkiemu .jakby na przekór!/ I tak każdy z nas odleci. tam gdzieś w nieznane. czy nie możemy być trochę lepsi. choć przez jedną chwilę czy moment? /

Smutny to dzisiejszy dzień, lecz czy zawsze tylko ten, przecież o tych co ich nie ma, pamiętać się powinno zawsze i trzeba!. I dlatego bardzo proszę ciebie, tak ciebie no i siebie żeby czasem , bardzo rzadko poszedł im zapalić światło, żeby już nie było smutnych grobów, tylko czasem mały znicz palił się, żeby już nie było pustych mogił, tylko płomieniem jasnym świecił się!.

Stań przy nim chwilę lub dwie, pomódl ojcze nasz, czy zdrowaśkę. Na pewno dusza opuszczona ta, wdzięczna będzie ci powsze czas. Spójrz teraz wieczór już zapadł. na grobach znicze płonął i światła, tu wieniec leży, bo ktoś nie dawno zmarł, tu zrobiony stroik, i w doniczkach kwiat.

Zapal mi świeczkę -nie na pożegnanie, lecz na dzień dobry,na powitanie. Więc gdy zobaczysz opuszczony grób, zapal choć jeden nawet skromny znicz mu, nie przechodź obojętnie koło smutnej mogiły, światełka takie dają dużo im siły .

Czas tak szybko płynie, lata przemijają. W nim nasze metryki, ciągle się zmieniają. Tylko naszym zmarłym ,zatrzymał się czas. A my znów jesteśmy, coraz bliżej Was.