Bo jedyne na co czasem mamy wpływ, to to, co sami zrobimy. Nie pozwalajmy się niszczyć, nie przyglądajmy się temu, wyciągajmy lekcje .

Ludzie, którzy nas krzywdzą, pomagają nam w naszej ,wewnętrznej przemianie .

Urzeka go, w niej wszystko.

Czuje, że może ją uszczęśliwić .

Ona jest, otwarta na miłość .

Ona sprawia, że on czuje się dobrze .

Ona mówi, „tak” życiu .

W dniu Zaduszek. W czas jesieni. Odwiedzamy bliskich groby. Zapalamy zasmuceni. Małe lampki - znak żałoby. Światła cmentarz rozjaśniły. Że aż łuna bije w dali. Lecz i takie są mogiły. Gdzie nikt lampki nie zapali. W.Broniewski "

Najważniejsza dla dziecka ,jest obecność osoby dorosłej i możliwość zadawania pytań. Dzieci, z którymi nie rozmawia się o śmierci, dłużej i trudniej przeżywają żałobę .

Dawajmy pozwolenie na wspominanie wspólnych chwil ,ze zmarłą osobą. Jeśli wspomnienia dotyczą sytuacji żartobliwych, absolutnie nie blokujmy śmiechu i radości.

Zrozumienie istoty śmierci ,jest kwestią bardzo indywidualną i zależy od wieku dziecka. Mały człowiek postrzega, śmierć inaczej i jest w swoich, obserwacjach bardzo konkretny.

Dzieci odczuwają smutek, żal, cierpienie, ból, osamotnienie, poczucie winy i lęk. Rodzice, często chcąc chronić swoje dzieci, nie poruszają, zagadnienia śmierci w ogóle .