Zachód słońca. O tej porze roku tak cudowny, tak spokojny. Nie trzeba wyjeżdżać za miasto. Czasami wystarczy otworzyć szeroko okno i wpuścić te pierwsze promienie, wziąć głęboki wdech i poczuć, jak budzi się dzień, a my razem z nim. Cudowne uczucie.

Wigilię przeżyć i święta, tak łatwiej może nam będzie. Z "dzieciątkiem" oraz bliskimi, choince, prezentach, kolędzie. N.K.

Adwent jest zastanowieniem, zadumą nad życiem i skruchą. A płomyk świecy w "Stroiku", światełkiem w tunelu, otuchą .

Duchowo musimy się zmienić, by miejsce w sercu zrobić. Rękę wyciągnąć na zgodę, skłóconych z sobą pogodzić.

I ludzie jacyś inni naraz, choć w troskach i zabiegani. To adwent tuż przed świętami, próbuje rozliczyć się z nami.

Natura w adwencie spać się położyła, słoneczne pogasiła blaski. Na nieba suficie zapaliła, srebrem błyszczące gwiazdki.

Adwent. "Rok znowu dobiega końca i zimą w nim zapachniało. Białą się przykrył pierzyną, odświętnie w koło i biało.

Zobacz - adwentowe płoną dla ciebie lampiony. Przyjdź więc Panie Jezu i bądź uwielbiony!.

Chcę ci przygotować w sercu swoim drogę adwentową, bo tęsknię za tobą, mym panem i Bogiem.

Uwielbiam cię: w myśli, w modlitwie i w śpiewie adwentowym . Oddaję ci, Jezu, dziś samego siebie.

W adwentowym czekaniu, gdy przycichł świat cały: uwielbiam cię, Jezu, Panie godzien chwały.

Życzymy dużo słońca, by okazji do jeżdżenia ,było jak najwięcej!.