Co los zgotował ,wówczas tej parze?. Czy przyniósł radość ,im i nadzieję?. Czy łzę tęsknoty ,przyniósł im w darze?. Któż dalsze losy .Ich tu dopisze, co starej książki karty wciąż kryją.

Czy może kwiat ,ten na pożegnanie, swojej dziewczynie ów chłopiec dał, kiedy wyjeżdżał w dalekie strony. Tęsknotę, smutek w swym sercu miał. Czy się spotkali po wielu latach? .

Co upamiętniał w starej książeczce?. Co dziś powiedzieć sam by nam chciał?. Może wspomnieniem jest pierwszej randki, tych pełnych wzruszeń skrytych nadziei, tak wymarzonych, miłych, jedynych, których oboje tak bardzo chcieli.

Wzięłam do ręki dziś starą książkę, tą nie czytaną od wielu lat . Jak duże było moje wzruszenie, gdy w niej znalazłam róży kwiat. Był zasuszony - szary, bezwonny. Jakie przesłanie on swoje miał?.

By były to wyjątkowe,magiczne i niezapomniane chwile ,spędzone razem z rodziną, a na nadchodzący rok 2020 ,życzę wielu sukcesów, wszelkiej pomyślności i dużo miłości.

Aby się wam wszystkim ,darzyło i zdrowie było.

Cicha noc, święta noc,pokój niesie ,ludziom wszem.

Żeby dzieci były jak, białe kluseczki i jako aniołkowie spokojnej żoneczki.

Żeby na ziarenku, cały chleb (rodziny) się wspierał, żeby się w biedzie nikt, w tym dniu nie poniewierał.

Najserdeczniejsze życzenia ,naszym mężczyznom i tym małym i tym dużym szczęścia, zdrowia, miłości, radości. Pogody ducha, jak najwięcej sukcesów, w życiu i spełnienia wszystkich marzeń.

Pamiętajmy o swych zmarłych, bez nich nie byłoby nas na świecie. Zapalmy światełko nadziei. Pielęgnujmy pamięć o naszych przodkach, uczmy tego nasze dzieci, jeżeli tego nie zrobimy, to o nas nikt już nie będzie pamiętał.

Patrzę na płomień tlący się w zniczu. Smutek i żal się we mnie budzi. Spoglądam w niebo i zadaję pytanie: "Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi???!!!".