Mamo, opiekuj się moją tęczowa siostrzyczka, tak jak tylko potrafisz. Kochaj ją tak jak i mnie pokochałaś. Nie bój się jej kochać, teraz ona jest najważniejsza, a ja tylko będę się radować ,gdy z góry spoglądam na was. Mamo, jeszcze jedno – kocham Cię.

MAMO, nigdy się nie spotkałyśmy, ale wiem, że mnie kochasz. Że zawszę będziesz pamiętała ,o mnie. Ta dziura w twoim sercu pozostanie na zawsze, bo to jest część mnie. Czasem poczujesz ulgę, jednak smutek pozostanie na zawsze.

To prawda, nikt nie che być, najbogatszym na cmentarzu.

Jeślibyś więc składał dar swój, na ołtarzu, przy muzyce organów i tam wspomniałbyś, iż brat twój ma coś przeciwko tobie, zostaw tam dar swój na ołtarzu, odejdź i najpierw pojednaj się z bratem swoim, a potem przyszedłszy, złóż dar swój.

Życie jest jak gra solo na skrzypcach , przy organach kościelnych ,przed publicznością tyle, że uczysz się grać.

Pozdrawiam cię organową muzyką. Co nam ,w duszy gra!. I uśmiech serca ślę!.

Szczęście to śpiew i muzyka, na organach w kościele. . Szczęście to uśmiech, który rozwesela. Szczęście, to mieć przyjaciela .

Zrobić z siebie wariata ,grając muzykę organową w kościele, bez poczucia zakłopotania .

Niech kochający Pan błogosławi ,już od rana!. Chwal, duszo moja, Pana. Będę chwalił Pana, do końca swego życia. będę śpiewał i grał na organach ,mojemu Bogu, dopóki istnieję. On wiary ,dochowuje na wieki.

Na granitowych płytach zapłonęły lampki pamięci, ich drgające płomyki cienką smugą światła, unoszą w niebo żal tylko kolorowe chryzantemy, skazane na cmentarność przypominają ,że oni też lubili się śmiać.

Najcięższy jest krzyż ,wzgardzony i odrzucany, I tego też nie unikniesz ,chocbyś zużyła całe swoje, ludzkie możliwości. Żyjesz przecież na ziemi, na której ludzie postawili krzyż i zawiesili na nim Boga"."

Choćbyś miał złota skrzynie, śmierci się nie wywiniesz.