Jutro, gdy umrzesz, nikt tego nie zauważy, oprócz tych, którzy cię kochają. Dla nich jutro ,umrze cały świat. ~ Maciej Wiszniewski

W pewnym wieku myśl o śmierci, jest dowodem telepatii.

Niech śmierć nie będzie, twoją obsesją, gdyż żyjesz.

Wcale czas nie goi ran, tylko musimy się nauczyć, z tym żyć .

Myślę o wieczności, ale trudno jest żyć, bez grzechu. Ludziom się to nie udaje, nawet jak bardzo chcemy.

Cóż z tego, że człowiek zyskał cały świat ,jeśli stracił przy tym swoją duszę?. Ziemia to tylko przystanek do wieczności, mało zabiegam o wieczność .Panie Boże spraw bym patrzyła ,na swojej trudności jak na okazje, przygotowujące mnie do wieczności z tobą.

Problem polega na tym ,że większość nawet chrześcijan, nie wierzy w wieczność, dla nich liczy to co tu i teraz.

Nie żyjemy aby umierać, ale umieramy aby żyć wiecznie.

Ludzi się nie zapomina, szczególnie tych, których miało i ma się w sercu, pomimo,że odeszli do lepszego świata.

Śmierć towarzyszy nam od zawsze,a uderza tylko w żyjących, smutne .

Choroba zawsze daje nam ,jakąś lekcje i czas do przemyślenia, człowiek całe życie za czymś goni , ale przychodzi moment ,że zdajemy sobie sprawę, ze wszystko inne nie jest ważniejsze, niż zdrowie i my sami !.

Jesteśmy zaproszonymi osiedleńcami, na tej ziemi, nie na długo. Przykre, że przeżywamy różne choroby.